انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران 3134-0970 1 2 2026 02 20 Reframing the Position of Development in Iran after the Twelve-Day War بازتعریف جایگاه توسعه در ایران پس از جنگ دوازده روزه 17 1 243006 FA آرزو رحیمی دانش آموخته‌ دکتری علوم سیاسی (مسائل ایران)،‌ گروه علوم سیاسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران 0009-0005-3471-8605 Journal Article 2025 12 26 The Twelve-Day War, as a pivotal crisis in Iran’s contemporary history, profoundly transformed the nation's economic and social landscape while fundamentally altering the framework of national policymaking. The aftermath of this conflict necessitated a shift toward urgent reconstruction and economic reorganization, elevating socio-economic challenges into primary political priorities. This study seeks to answer: what form did post-war development take in Iran, and how did it reshape the structure and orientation of public policy? The research argues that post-war development transcended a purely technical process of physical reconstruction, emerging instead as a dominant national strategy. The central hypothesis suggests that in the post-war Islamic Republic of Iran, development evolved into a comprehensive political project rather than a mere recovery plan. Rather than focusing exclusively on infrastructure, these policies pursued multifaceted objectives: systemic reform, social stabilization, and the enhancement of state capacity. Consequently, development served as a strategic mechanism for addressing accumulated crises and managing social demands. Ultimately, it became the central axis of governance, providing a key framework for redefining the complex relationship between the state, society, and economic processes in the post-war era. چکیده: جنگ دوازده‌روزه به عنوان مقطعی سرنوشت‌ساز در تاریخ معاصر ایران، ابعاد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور را دستخوش تغییر کرد و ضرورت بازتعریف جایگاه توسعه را در کانون سیاست‌گذاری ملی قرار داد. با پایان جنگ، بازسازی زیرساخت‌ها، ترمیم پیامدهای اجتماعی و ارتقای انسجام ملی به مسائلی اجتناب‌ناپذیر تبدیل شدند. پرسش اصلی پژوهش این است که روند توسعه در ایرانِ پس از این جنگ چه ویژگی‌هایی داشته و ساختار سیاست‌گذاری کلان چگونه بازتعریف شده است؟ اهمیت موضوع در آن است که توسعه پساجنگ، فراتر از بازسازی فیزیکی، در قالب یک راهبرد کلان و تعیین‌کننده در جهت‌گیری‌های ملی شکل گرفت. فرضیه پژوهش بر این است که توسعه از یک برنامه بخشی فراتر رفته و به عنوان ضرورت ملی و رکن امنیت و ثبات سیاسی تثبیت شده است. این راهبرد چندوجهی سه کارکرد اصلی را برعهده گرفت: نخست، بازسازی زیرساخت‌های اقتصادی و تقویت ظرفیت‌های تولیدی؛ دوم، بازآفرینی اجتماعی از طریق ترمیم سرمایه اجتماعی و ارتقای همبستگی؛ و سوم، تحکیم مشروعیت نظام با پیوند زدن مفهوم توسعه به کارآمدی حکمرانی.

https://www.ijds.ir/article_243006_c2b161779bf8f62752b8cdcfeabcb952.pdf

انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران 3134-0970 1 2 2026 02 20 The Dhofar Movement and Iran's Policy in Determining the Fate of Oman واکاوی جنبش ظفار و سیاست ایران در تعیین سرنوشت عمان 31 18 243954 FA زهرا مالداری نسب کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران فاطمه رستمی استادیار گروه تاریخ دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران ( استادیار پژوهشکده گیلانشناسی دانشگاه گیلان) مسعود مرادی دانشیار گروه تاریخ دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Journal Article 2026 01 18 The Dhofar region in Oman received attention from countries around the world after World War II. Although the influence of Britain on Arab countries, including Oman, had historical roots, as Britain's power in the Arab countries diminished on the one hand and Iran and Saudi Arabia's influence increased in the region, political relations in Dhofar shifted in one direction or the other. At this time, Dhofar was prone to a group of opponents of the government due to internal reasons and external conditions. Despite the historical importance of the Dhofar movement, this movement is considered one of the most neglected historical events in the field of World War II history studies. The main question of the research is what factors led to the emergence of the Dhofar War in the Persian Gulf? What was Iran's role in the emergence of the Dhofar Battle and its outcome? The research findings show that factors within the Dhofar region and the influence of influential powers in the region led to the emergence of the Dhofar War. On the other hand, after the British retreat, منطقه ظفار در عمان، پس از جنگ چهانی دوم از سوی کشورهای جهان مورد توجه قرار گرفت. گرچه تاثیر انگلیس بر کشور های عربی منجمله عمان ریشه تاریخی داشت اما همزمان با کمرنگ شدن قدرت انگلیس در نواحی کشور های عربی ازیک سو و افزایش نفوذ ایران و عربستان در منطقه مناسبات سیاسی ظفار به سمت و سوی دیگری کشیده شد. در این زمان ظفار بنا به دلایل داخلی و شرایط بیرونی مستعد جنبش گروهی از مخالفان حکومت بود. علیرغم اهمیت تاریخی جنبش ظفار، این جنبش جزو مغفول ترین حوادث تاریخی در حیطه مطالعات تاریخ جنگ جهانی دوم محسوب می شود. سواات اصلی پژوهش این است که چه عواملی سبب ظهور جنگ ظفار در خلیج فارس شد ؟ نقش ایران در پیدایش نبرد ظفار و سرانجام آن چه بود؟ دستاورد های پژوهش نشان می دهد که عوامل داخل منطقه ظفار و تاثیر قدرت های تاثیرگذار در منطقه سبب ظهور جنگ ظفار شد.

https://www.ijds.ir/article_243954_1d752f19ccafeec1a2f624a463e7207a.pdf

انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران 3134-0970 1 2 2026 02 20 Explaining the New Pattern of Hidden Diplomacy in Turkey's Foreign Policy: Re-evaluating the Role of Individual and Institutional Variables Based on Rosenau’s Model (2011-2026) تبیین الگوی نوین دیپلماسی پنهان در سیاست خارجی ترکیه؛ بازخوانی نقش متغیرهای فردی و نهادی بر اساس مدل روزنا (۲۰۱۱-۲۰۲۶) 51 32 244945 FA هادی حیدری دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات ترکیه،دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران، تهران، ایران اسداله اطهری استادیار مدعو دانشکده مطالعات جهان.گروه ترکیه شناسی، تهران، ایران 0000-0001-9108-6580 Journal Article 2025 12 31 This article anatomizes the fundamental role of hidden diplomacy in Turkey’s foreign policy throughout the 2011–2026 period. The central research question examines how international order transformations and internal power shifts in Ankara have collectively led to the dominance of an intelligence-led activism paradigm over classical diplomacy. By utilizing James Rosenau’s Pre-theory and a qualitative descriptive-analytical method, this study scrutinizes Turkey’s active involvement in Syria, Libya, and the Caucasus, alongside its complex balancing act between NATO and Russia. Findings indicate that amidst the broader “de-Europeanization” process, the relative weights of the “Individual” variable (Erdoganism) and the “Role” variable (represented by MİT) have effectively superseded traditional governmental and societal variables. This profound shift has enabled Turkey to employ a “functional differentiation” strategy, successfully separating its declarative, identity-based public sphere from its operative, interest-based clandestine sphere. The research proves that hidden diplomacy in modern Turkey acts as a structural necessity and a postmodern “intelligence rationality” for survival within a volatile international order. Finally, by elucidating the “security-developmentalism” model, the article provides strategic foresight and practical scenarios for the Iranian foreign policy apparatus to engage intelligently with this evolving and multifaceted Turkish paradigm. این مقاله به کالبدشکافی نقش بنیادین دیپلماسی پنهان در سیاست خارجی ترکیه (۲۰۱۱-۲۰۲۶) می‌پردازد. پرسش محوری این است که چگونه دگردیسی‌های نظم بین‌الملل و استحاله‌های درونی قدرت در آنکارا، منجر به غلبه پارادایم کنشگری اطلاعات‌ محور بر دیپلماسی کلاسیک شده است؟ با بهره‌گیری از پیش‌نظریه جیمز روزنا و روش توصیفی- تحلیلی، پرونده‌های ترکیه در سوریه، لیبی، قفقاز و موازنه‌گری میان ناتو و روسیه واکاوی می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد در سایه فرآیند اروپازدایی، وزن متغیر فرد (اردوغانیسم) و متغیر نقش (سازمان میت) بر متغیرهای حکومتی و جامعه پیشی گرفته است. این جابجایی سبب شده ترکیه با راهبرد افتراق عملکردی، میان ساحت هویت ‌محور اعلامی و ساحت منفعت ‌محور اعمالی تفکیک قائل شود. پژوهش اثبات می‌کند دیپلماسی پنهان در ترکیه نوین، یک ضرورت ساختاری و عقلانیت اطلاعاتی پسامدرن برای بقا در نظام بینالملل است. در نهایت، با تبیین الگوی توسعه‌گرایی امنیتی، سناریوهای آینده‌پژوهانه‌ای برای دستگاه سیاست خارجی ایران جهت مواجهه هوشمندانه با این الگو ارائه شده است.

https://www.ijds.ir/article_244945_6b9a6fcdacb7cdd7eecfb310943a4ccc.pdf

انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران 3134-0970 1 2 2026 04 21 Political-security opportunities and challenges: Looking to the East of the Islamic Republic of Iran فرصت‌ها و چالش‌های سیاسی- امنیتی نگاه به شرق جمهوری اسلامی ایران 65 52 245155 FA سعید صادقی سعید صادقی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته روابط بین الملل، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران 0009-0008-4527-444X قربانعلی قربان‌زاده سوار دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران 0009-0007-4053-695X Journal Article 2026 01 10 The Islamic Republic of Iran's "Look to the East" strategy over the past two decades has become a central pillar of this country's strategic considerations. The central question of this research is: "How has the implementation of the Look to the East strategy redefined Iran's national security calculus within the West Asian regional system, and what costs and benefits has it entailed for Iran?" The paper's core finding indicates an inherent security paradox in this strategy. On one hand, it has created unparalleled opportunities, and on the other hand, this research argues that the strategy has also generated profound challenges affecting Iran's long-term security stability. In its conclusion, the paper emphasizes that the Look to the East strategy, while a strategic necessity for the survival of the Islamic Republic of Iran in the short term, has, in the long term, turned the region into an arena for great power competition and trapped Iran's security in a zero-sum game. proposal is the necessity of moving from an "ideological Look to the East" towards a "pragmatic, cost-benefit-based Eastern strategy," in which a smart balance is struck between short-term and long-term economic-security interests. راهبرد «نگاه به شرق» جمهوری اسلامی ایران در دو دهه اخیر، به یک محور کانونی در تدابیر راهبردی این کشور تبدیل شده است. پرسش محوری این پژوهش آن است که: «اجرای راهبرد نگاه به شرق، چگونه معادلات امنیت ملی ایران را در سیستم منطقه‌ای غرب آسیا بازتعریف کرده و چه هزینه‌ها و منافعی را برای ایران در پی داشته است؟» یافته مرکزی مقاله حاکی از یک تناقض امنیتی ذاتی در این راهبرد است. از یک سو، این راهبرد فرصت‌های بی‌بدیلی را ایجاد کرده و از سوی دیگر، این پژوهش استدلال می‌کند که این راهبرد، چالش‌های عمیقی نیز پدید آورده که ثبات امنیتی بلندمدت ایران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مقاله در نتیجه‌گیری خود بر این نکته تأکید دارد که راهبرد نگاه به شرق، اگرچه در کوتاه‌مدت به یک ضرورت راهبردی برای بقای جمهوری اسلامی ایران بوده، اما در بلندمدت، منطقه را به عرصه‌ای برای رقابت قدرت‌های بزرگ تبدیل کرده و امنیت ایران را در دام یک بازی با حاصل جمع جبری صفر گرفتار کرده است.

https://www.ijds.ir/article_245155_f9456bb736b2c6d2d41f159a3a0fb1ef.pdf

انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران 3134-0970 1 2 2026 05 10 Afghanistan in India's Balancing Strategy in the Emerging World Order افغانستان در راهبرد موازنه‌گرایانه هند در نظم جهانی نوظهور 79 66 245154 FA صفی الله مولوی زاده دانشجوی دکتری روابط بین المللT دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0009-0009-3274-5545 Journal Article 2026 01 31 Afghanistan occupies a strategic position in the emerging global order due to its distinctive geopolitical location at the intersection of South Asia, Central Asia, and West Asia. As a connecting link among surrounding regions, the country plays an important role in regional security, political, and economic dynamics and has become one of the influential focal points in regional developments. The central question addressed by this study is: how does India utilize Afghanistan’s geopolitical capacities to advance its balancing strategy in the emerging global order? The main hypothesis of the study is that India draws upon Afghanistan’s geopolitical capacities to strengthen its regional influence, expand strategic ties, and establish a balance against regional rivals within the framework of the emerging global order. The findings indicate that India employs Afghanistan’s geopolitical capacities to reinforce its balancing strategy in the emerging global order; specifically, by expanding political, economic, and regional ties with Kabul, New Delhi seeks to consolidate its strategic position and enhance its room for maneuver in surrounding regional dynamics. This study is conducted through a descriptive–analytical approach and is based on data collected through library research. افغانستان در نظم جهانی نوظهور، به‌دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی ویژه و قرار گرفتن در محل تلاقی آسیای جنوبی، آسیای مرکزی و غرب آسیا، از جایگاهی راهبردی برخوردار است. این کشور به‌عنوان حلقه اتصال میان مناطق پیرامونی، در معادلات امنیتی، سیاسی و اقتصادی منطقه نقش مهمی ایفا می‌کند و به یکی از کانون‌های اثرگذار در تحولات منطقه‌ای تبدیل شده است. پرسشی‌که این‌پژوهش به آن پاسخ میدهد این است که هند چگونه از ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی افغانستان برای پیشبرد راهبرد موازنه‌گرایانه خود در نظم جهانی نوظهور بهره می‌گیرد؟ فرضیه اصلی پژوهش نیز این‎است که هند از ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی افغانستان برای تقویت نفوذ منطقه‌ای، گسترش پیوندهای راهبردی و ایجاد موازنه در برابر رقبای منطقه‌ای در چارچوب نظم جهانی نوظهور بهره می‌گیرد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هند از ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی افغانستان برای تقویت راهبرد موازنه‌گرایانه خود در نظم جهانی نوظهور بهره می‌گیرد. این‌پژوهش براساس رویکرد توصیفی – تحلیلی و بااستفاده از داده‎ای کتاب‌خانه‌ای جمع‌آوری شده است.

https://www.ijds.ir/article_245154_2f3d273f091f3de59e88aa6e72cc8647.pdf

انجمن ایرانی مطالعات غرب آسیا فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران 3134-0970 1 2 2026 02 20 The Erosion of U.S. Narrative Hegemony and Soft Power in West Asia: An Analysis of the Twelve-Day and Ramazan Wars فرسایش هژمونی روایی و قدرت نرم آمریکا در غرب آسیا: تحلیل جنگ‌های دوازده‌روزه و رمضان 80 106 253704 FA عباسعلی طالبی دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران 0000-0002-3163-1812 Journal Article 2026 08 13 U.S. hegemony in West Asia has historically depended not only on material capabilities but also on soft power, political legitimacy, and the ability to construct and sustain dominant strategic narratives. The intensification of Donald Trump’s unilateralist foreign policy, including withdrawal from the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), maximum-pressure policies, and support for military actions in the region, has increasingly challenged the credibility of American leadership. Against this backdrop, this study examines the erosion of U.S. soft power and narrative hegemony through the Twelve-Day War between Iran and Israel in June 2025 and the Ramadan War in 2026. The central question is: How did U.S. policies and conduct during these conflicts affect its soft power and narrative hegemony in West Asia? The study hypothesizes that unilateralist policies and the growing gap between U.S. proclaimed values and practices have weakened its legitimacy, credibility, and capacity to shape regional narratives. The two wars are viewed not as the original causes of this erosion, but as critical junctures that exposed and intensified existing weaknesses. Methodologically, the study adopts analysis of official documents, policy reports, public opinion surveys, and regional and international media sources. هژمونی آمریکا در غرب آسیا، بر قدرت نرم، مشروعیت سیاسی و توانایی شکل‌دهی به روایت‌های مسلط استوار بوده است. تشدید رویکردهای یکجانبه‌گرایانه ترامپ، خروج از توافق هسته‌ای، فشار حداکثری و حمایت از اقدامات نظامی، اعتبار و مشروعیت این هژمونی را با چالش مواجه کرده است. پژوهش با تمرکز بر جنگ دوازده ‌روزه ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ و جنگ رمضان در سال ۲۰۲۶، به بررسی چگونگی فرسایش قدرت نرم و هژمونی روایی آمریکا در غرب آسیا می‌پردازد. پرسش اصلی این است که عملکرد و سیاست‌های آمریکا در دو جنگ چگونه قدرت نرم و هژمونی روایی آن را به چالش کشیده است؟ فرضیه پژوهش آن است که تداوم سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه و شکاف میان ارزش‌های اعلامی و عملکرد عملی آمریکا، مشروعیت، اعتبار و توان روایت‌سازی آن را تضعیف کرده و جنگ‌ها روند فرسایش را آشکارتر ساخته‌اند. پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل محتوای اسناد، گزارش‌ها، نظرسنجی‌ها و منابع رسانه‌ای انجام شده است.

https://www.ijds.ir/article_253704_9d20d9d0dd180407d168af5a5f560c50.pdf