2
دانشجوی دکتری گروه مطالعات منطقه ای، مطالعات جهان،تهران، ایران
چکیده
مسئله اصلی این پژوهش، چگونگی دستیابی به تعادل راهبردی میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی در ایران است. تجربههای گذشته نشان میدهد که سیاستگذاری واکنش گرا و کوتاهمدت، تحت تأثیر فشارهای خارجی و تحولات سریع بینالمللی شکل گرفته و در بسیاری از موارد منجر به تضاد منافع، محدود شدن بهرهبرداری از فرصتهای اقتصادی و کاهش ظرفیت کشور در مدیریت ریسکهای امنیتی شده است.از این رو؛ این پژوهش با هدف تحلیل راهبردی سیاستهای ایران در زمینه دیپلماسی اقتصادی و امنیت ملی و ارائه مدلی برای حرکت از سیاستگذاری واکنشی به سیاستگذاری پیشنگر است و می کوشد تا به پرسش پژوهش یعنی؛ چگونه میتوان تعادل میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی ایران را ارتقا داد؟ پاسخی شایسته دهد.همچنین در این پژوهش فرض بر آن است که ارتقای هماهنگی میان سیاستهای اقتصادی و امنیتی، و اتخاذ رویکرد پیشنگرانه، موجب افزایش فزاینده ظرفیت ایران در بهرهبرداری از فرصتهای اقتصادی، کاهش آسیبپذیری امنیتی و ارتقای اثربخشی دیپلماسی بینالمللی خواهد شد
پوررمضان، پرهام و خلیلی بروجنی، فاطمه. (1405). ارزیابی راهبردی تعادل میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی ایران ؛ از سیاستگذاری واکنشی تا سیاستگذاری پیشنگر. (e255348). فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران، ()، e255348
MLA
پوررمضان، پرهام، و خلیلی بروجنی، فاطمه. "ارزیابی راهبردی تعادل میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی ایران ؛ از سیاستگذاری واکنشی تا سیاستگذاری پیشنگر" .e255348 ، فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران، ، 1405، e255348.
HARVARD
پوررمضان، پرهام، و خلیلی بروجنی، فاطمه. (1405). 'ارزیابی راهبردی تعادل میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی ایران ؛ از سیاستگذاری واکنشی تا سیاستگذاری پیشنگر'، فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران، (), e255348.
CHICAGO
پوررمضان، پرهام و خلیلی بروجنی، فاطمه، "ارزیابی راهبردی تعادل میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی ایران ؛ از سیاستگذاری واکنشی تا سیاستگذاری پیشنگر." فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران، (1405): e255348,
VANCOUVER
پوررمضان پرهام، خلیلی بروجنی فاطمه. ارزیابی راهبردی تعادل میان الزامات امنیت ملی و توسعه دیپلماسی اقتصادی ایران ؛ از سیاستگذاری واکنشی تا سیاستگذاری پیشنگر. فصلنامه مطالعات دیپلماتیک ایران. 1405;():e255348.